William Cullen Bryant was een 19e-eeuwse Amerikaanse dichter alsook een praktiserende advocaat, redacteur en journalist. Hoewel hij roem genoot tijdens zijn leven, kritiseren critici Bryant's poëtische carrière omdat zijn werk de traditionele reeks poëtische formaten miste die elegieën, epieken en versdrama omvatten.
In 1808, hielp zijn vader Bryant zijn eerste publicatie te ontwikkelen getiteld, "The Embargo; or, Sketches of the Times: A Satire, by a Youth of Thirteen." Het werk veroordeelde Thomas Jefferson en het beleid van zijn politieke partij. Later schreef Bryant een tweede satirisch stuk genaamd "Descriptio Gulielmopolis," dat de klachten van de jonge man over het collegeleven op Williams College in Williamstown, Mass. illustreerde.
Hoewel hij roem won in zijn tienerjaren, publiceerde Bryant zijn eerste poëzieverzameling in 1821. Doorheen zijn poëtische carrière composeerde Bryant vaak in blanco vers, een vorm die gebruikmaakt van meter maar niet van rime. "The Ages," wat de beschrijving van de beschaving tot de vestiging van de Verenigde Staten geeft, illustreert de dichters gebruik van de stijl. Hij voltooide ook zijn vertalingen van de klassiekers uit het Latijn in blanco vers.
Toen een epidemie opdook in 1812, weerspiegelde Bryants werk de invloed van Robert Blair en Henry Kirke White, wiens macabere werk hen de bijnaam "Graveyard Poets" opleverde. Echter, zijn meest gevierde gedicht, "Thanatopsis," is een solide voorbeeld van Amerikaans Romanticisme, en het stuk weerspiegelde Bryants bezigheid met religie, dood en liefde voor de natuur. Negentiende-eeuwse schoolkinderen reciteerden het gedicht vaak uit het geheugen.
Bryants oom leerde hem Latijn lezen in zijn tienerjaren, en Bryant gebruikte deze vaardigheid om diverse werken van de klassieke Romeinse dichter Virgil te vertalen, inclusief delen van "Eclogen," "Georgica" en "Aeneis." In zijn latere jaren keerde Bryant weer terug naar vertaling, publicerend beide werken toegeschreven aan Homer, "De Odyssee" en "De Ilias." Bryants laatste vertaling van het laatste werk werd gepubliceerd in 1870, acht jaar voor zijn overlijden.