In Judith's Fancy vindt de spreker (Judith) troost op een herfstnacht met een vrouwelijke liefde, vluchtend voor een vijandige patriarchale, heteronormatieve wereld. Het gedicht gebruikt lunaire symbolisme—goddinnenkracht, heksen—en Shakespeare-referenties (Romeo en Julia, Sonnet 30) om thema's van ontvluchting, troost en liefde als verzet te verkennen.