Vraag honderd literair wetenschappers, critici en lezers "Wie is de bekendste schrijver aller tijden?" en één naam domineert: William Shakespeare. De "Bard van Avon" is niet alleen de meest gevierde Engelstalige schrijver – hij is de toonaangevende dramaturge van de planeet, een culturele kracht wiens invloed taal, grenzen en eeuwen overstijgt.
Shakespeare schreef niet alleen toneelstukken; hij kaartte de menselijke conditie. Zijn personages – Hamlets paralyse, Lears blindheid, Julias urgentie, Falstaffs vitaliteit, Iago's kwaadwilligheid – zijn archetypen waar we ons nog steeds aan meten. Zijn thema's – macht, liefde, verraad, identiteit, sterfelijkheid – zijn eeuwig omdat ze essentieel zijn.
Hij meesterde ook de vorm. Hij verheerlijkte het sonnet, revolueerde het blanco vers, fuseerde komedie en tragedie, en schreef voor een theater dat zowel spectrale poëzie als publiekstrekkende actie verlangde.
Shakespeare wordt niet alleen gelezen – geïnstitutionaliseerd. De First Folio (1623) is een seculiere relikwie. De gereconstrueerde Globe Theatre trekt miljoenen. Schoolleerplannen wereldwijd plaatsen hem centraal. Filmadaptaties (Kurosawa, Branagh, Luhrmann, Vishal Bhardwaj) hercontextualiseren hem oneindig. Zelfs zijn auteurschapcomplotten getuigen van zijn statuur – niemand betwist onbekende schrijvers.
Argumenten bestaan voor Homer, Dante, Cervantes, Tolstoj, Tagore, Murasaki Shikibu. "Meest beroemd" hangt af van metrics: verkoop, vertalingen, adaptaties, academische citaties, culturele penetratie. Maar bij elke samengestelde maat leidt Shakespeare.
Hij schreef voor de massa's en de eeuwen. Hij raakte beide doelen.