Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Literatuur

Wat zijn de beginselen van postmodernisme in de literatuur?

Postmodernisme neemt veel vormen aan in de literatuur en andere kunstzinnige vakgebieden, maar al deze vormen bestaan binnen een uitgebreide set ideeën en waarden over de wereld en de modernistische stroming. De mogelijke beginselen van een gegeven stuk postmodernistische literatuur zijn uitputtend. Om een bepaald stuk postmodernistische literatuur te interpreteren, moet je de context en het doel van het werk begrijpen, omdat postmodernistische literaire werken fundamenteel gebaseerd zijn op reageren op of afwijzen van ideeën en waarden van andere stromingen.

Kritiek op eerdere stromingen

Postmodernisme groeide als reactie op de modernistische stroming, die cultuur verdeelde in hoge kunst en lagere kunst. Het veronderstelde dat artistieke grootte specifieke en definieerbare vormen had. Hoewel postmodernistische literatuur en kunst er geen duidelijk doel buiten deze context mee te hebben lijken, gaan de meeste werken terug naar specifieke beginselen van eerdere kunst- en literatuursstromingen, die kunstenaars in de postmodernistische tijd als niet langer geldig zien.

Populaire cultuur

Postmodernisten verwerpen het idee dat er een scheiding is tussen hoge kunst en populaire kunstvormen. Daarom mengt postmodernistische literatuur hoge en lage cultuur, vaak gebruikmakend van straattaal, reclame of andere aspecten van populaire cultuur om verschillende combinaties van artistieke werken te creëren.

Parodie en ironie

Om aspecten van moderne literatuur te ondermijnen of te bekritiseren, vertegenwoordigen postmodernistische werken vaak moderne kunst in parodie of gebruiken het als de punt van ironische grappen. Zwart humor en komedie als reactie op de gruwelen van het leven groeiden uit de culturele context na de Tweede Wereldoorlog waarin het postmodernisme begon. Een grap maken over een modernistisch beginsel toont, volgens een postmodernistische ethos, de onzin van het proberen orde te brengen in een chaotische en gewelddadige wereld.

Fragmentatie

Aspecten van modernistische en realistische werken, waarin tijd en ruimte lineair en coherent zijn, worden vervormd in postmodernistische literatuur, die non-lineaire verhalen en gefragmenteerde verhalen creëren die misschien geen narratieve structuur lijken te hebben. Postmodernisme experimenteert met vertellen om de coherentie van waardesystemen van het traditionele verhaal uit te dagen, zoals de concepten van moraliteit of de mogelijkheid van gelukkige eindes. Gefragmenteerde verhalen presenteren de wereld ook op een manier die niet volgt traditionele plot of schoonheidsstandaarden, wat postmodernistische kunstenaars zouden zeggen dat hun verhalen waarachtiger zijn aan de realiteit.

Meta-narratief

Postmodernistisch werk is vaak zelfbewust, wat betekent dat de tekst zich bewust is en commentaar levert op zichzelf als tekst en kunstwerk. Personages in een meta-narratief verwijzen vaak naar en begrijpen het feit dat ze fictieve personages in een verhaal zijn. Meta-narratieven kunnen ook direct tot de lezer spreken, een prestatie die alleen mogelijk is omdat de tekst zich bewust is van zichzelf als fictief werk.

Absurditeit

Postmodernistisch werk kan de beginselen van modernisme en realisme naar extremen drijven, creërend in sommige gevallen wat "Theater van het Absurde" wordt genoemd. Volgens het postmodernistische geloofssysteem is de poging van modernisten om zin te geven aan het leven of de kunst absurd. Sommige postmodernistische literatuur oefent deze kritiek uit door verhalen, personages en kunst te creëren die bedoeld zijn waarachtiger aan het leven te zijn vanwege hun nonsensicale of absurde aard.

Literatuur

Related Categories