Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Literatuur

Hoe 'The Sun Also Rises' past in de context van de tijdperk

Ernest Hemingway voegde zijn roman "The Sun Also Rises" uit 1926 een citaat van de dichteres Gertrude Stein voor, die hem vertelde: "Jullie zijn allemaal een verloren generatie." De term "verloren generatie" werd gebruikt om te verwijzen naar de vele jonge mannen die in de Eerste Wereldoorlog vielen, maar zoals Stein's citaat toont, werd het ook poetisch toegepast om de gedesillusionerede en getraumatiseerde overlevenden te beschrijven. Hemingway's roman verkent de omstandigheden in de diepte door personages te volgen die representatief zijn voor de verloren generatie.

Jake Barnes

Jake Barnes is de hoofdpersonage van de roman en de meest voor de hand liggende vertegenwoordiger van de verloren generatie. Barnes is letterlijk gewond door de oorlog. Zijn blessure wordt nooit volledig uitgelegd, maar het is duidelijk dat het hem van intimiteit weerhoudt. Barnes' personage vertegenwoordigt de psychologische trauma van deze generatie omdat hij voor de meeste mensen volledig intact en ongeschonden lijkt. De permanentie van deze schade symboliseert de onmogelijkheid voor mensen om volledig van de oorlog te herstellen. Het feit dat Barnes' wonden de voortplanting belemmeren, spreekt over een van de belangrijkste manieren waarop zijn generatie "verloren" is: het is onmogelijk om gewoon door te gaan en te blijven leven. Op dezelfde manier lijken traditionele waarden en hoop die het leven ooit gidsden, zoals romantische liefde en gezin, knap, naïef en onbereikbaar.

Lady Brett Ashley

Als Jake Barnes representatief is voor de mannen van de verloren generatie, is Lady Brett Ashley representatief voor de vrouwen. Ze houdt van Jake, dus zijn vervreemding van traditionele waarden beïnvloedt haar. Idealiteit van vrouwelijkheid die andere generaties van vrouwen vertrouwden om hen liefde en gezin te brengen, zijn voor Brett nutteloos, die besloten heeft ze op te geven. Ze is cynisch over romantiek en doet nooit alsof ze monogam is. Met haar korte haar en korte rokken past Brett niet in gendernormen – ze is het quintessentiële androgynen flapper-meisje.

Robert Cohn

Hemingway gebruikt de personage van Robert Cohn om traditionele idealen in de tekst van de roman te introduceren. Cohn, in tegenstelling tot Jake Barnes en Lady Brett Ashley, is niet gedesillusionerd. Hij blijft geloven in romantische liefde en traditionele genderrollen en zijn ideeën over heldhaftigheid en eer maken hem lächerlijk in de ogen van andere personages. Cohn is het minst populaire lid van de groep, vaak een voorwerp van spot of mededogen. Zijn status onder de andere personages toont hoe lächerlijk en sentimentaal oude romantiek aan de verloren generatie lijkt.

Pedro Romero

Pedro Romero is geen lid van de verlorenen generatie, maar hij is een cruciaal onderdeel van de verbeelding ervan. Net als Cohn, fungeert hij als contrast met de andere personages. Als stiervechter, deelt hij aan een heel traditioneel, historisch rituul. Zijn advies dat Brett haar haar zou moeten laten groeien toont zijn oudere houding over genderrollen. Terwijl Cohn andere personages irriteert met zijn romantische gevoelens, imprimeert Romero hen. Een reden hiervoor is dat hij onschuldig is, niet dom. Als 19-jarige Spaander, miste hij het ergste van de oorlog en biedt dus een blik op wat de verloren generatie geweest zou kunnen zijn. Het feit dat Brett verliefd wordt op hem toont dat onder hun onbezorgde en cynische exterieurs, leden van de verloren generatie rouwen wat de oorlog hen gekost heeft.

Literatuur

Related Categories