Wreakers in de mythologie, met name de Griekse mythologie, zijn wezens die de wikkelen straffen voor hun specifieke misdaden. In Griekse mythes worden wreakers het meest gezien in het mythe van Tartarus, waar ze een persoon straffen voor hun misdaden tegen de Griekse goden en mensen. Ze verschijnen in veel Griekse legenden en mythes en kunnen centraal staan in de plots van oude Griekse literatuur.
Veel oude Grieken riepen wreakers op in verhalen om hen te straffen die hun families zouden schaden. Het concept van mythologische wreakers ontstond met Uranus, die een Griekse Titaan was. De Titanen waren wezens die vóór de Griekse goden bestonden. Uranus was een van de machtigste Titanen, maar hij vreesde de kracht van elk potentieel kind dat door de vrouwelijke Titaan Gaia voor hem geboren zou worden. Daarom voorkwam Uranus met dwang dat Gaia zijn kinderen baarde, wat haar pijn deed. Een van die potentiële kinderen, Cronus, zocht wraak op Uranus en emasculeerde hem. De geweld van deze actie leidde tot de schepping van drie wezens: Alecto, Tisiphone en Megara, die de eerste wreakers werden. Ze straffen sterflingen die misdaden tegen hun families plegen.
De Grieken geloofden dat de ziel van een crimineel door wreakers gestraft zou worden voor gewelddadige misdaden zoals moord, zelfs als niemand wist wie de moordenaar was. De Furieën zijn de meest voorkomende wreakers. De goden lieten deze entiteiten toe om iedereen te straffen die moord pleegde, specifiek tegen een familielid. Op veel manieren dwingden de Furieën en de wreaker-mythes de gebruiken en wetten van de oude Grieken af, en wekten ze in hun volk een gevoel van goed en kwaad en waarschuwden ze voor straf voor gruwelijke misdaden.
De Griekse goden waren vaak bekend uit hun mythes om het dagelijks leven van Grieken te personaliseren en te beïnvloeden. Er zijn veel verhalen waar wreakers als gereedschappen voor de goden gebruikt werden, zelfs als gerechte acties niet vereist waren. Een verhaal, bekend als de Slagting van de Niobiden, draaide om de koningin van Theben, die opscheepte dat ze meer kinderen had dan de godin Leto, de moeder van de Griekse goden Apollo en Artemis. Als gevolg vroeg Leto Apollo en Artemis de kinderen van de koningin te doden voor die claim.
Wreakers zijn vaak personages die een smaad op hun familie wreken. In het Griekse verhaal de Telemachie werd Trojaanse oorlogheld Agamemnon gedood door Aigisthos. Aigisthos werd de minnaar van Agamemnons vrouw, Clytemnestra, terwijl Agamemnon in de Trojaanse oorlog vocht. Clytemnestra staakte de moord toe zodat ze met Aigisthos kon zijn. Als gevolg doodde Agamemnons zoon Orestes Aigisthos en Clytemnestra. Eerst aanvielen de Furieën, bekend als wreakers voor veel misdaden in mythologisch Griekenland, Orestes. Maar de goden ingrepen, met de stelling dat Orestes gelijk had om de moord op zijn vader te wreken.