De hoofdpersonage van een sprookje, de held, moet over een ongelooflijke vaardigheid of eigenschap beschikken. In het Amerikaanse sprookje is de held bijna altijd mannelijk en roemt zich zwaar over zijn vaardigheden en mogelijkheden. Hij daagt vaak andere personages uit om zijn superioriteit te bewijzen en kan een metgezel of twee hebben. Toch maakt hij ook grapjes over zichzelf en is hij over het algemeen licht van toon. Omdat de meeste sprookjes gericht zijn op de ervaringen van de Amerikaanse grens, lijken de dialect en het gedrag van de held op die van mannen uit die tijdperk.
Sprookjes draaien om een centraal conflict, of strijd, die de held moet oplossen. De manier waarop de held dit conflict aanpakt, vormt het verhaal. Het vertelling schetst alle gebeurtenissen die de held naar het conflict leiden. Daarna beschrijft het hoe de held de beslissing neemt om het conflict op te lossen en hoe dat gebeurt. Het verhaal bevat bekende historische figuren en plaatsen zoals vroegere presidenten en namen van bekende steden.
Alle sprookjes bevatten extreme overdrijving en humor. De personages, de spraak en zelfs de details worden overdreven. Dit is een kenmerkend kenmerk van het verhaaltype. Naast overdrijving moet het verhaal humor bevatten. Het is bedoeld om grappig en licht van toon te zijn, maar met een boodschap of les over het leven.
Er zijn diverse bekende sprookjes. Het verhaal van Davy Crockett bijvoorbeeld gaat over een 3-jarige jongen die een beer doodt. Er is het verhaal van Pecos Bill, die door wolven is opgevoed en de Grand Canyon creëerde. John Henry was een slaaf met een prachtige stem en een wrede eetlust en was de sterkste, snelste en krachtigste staaldrijver uit 1.000 mannen. Een van de meest bekende sprookjepersonages is Paul Bunyan. Als baby was hij zo groot dat het vijf ooievaars kostte om hem bij zijn ouders af te leveren. Na een week moest hij de kleren van zijn vader dragen en had hij longen krachtig genoeg om een vijver van al zijn kikkers te ontdoen met één adem.