Een van de grootste twistpunten leidend tot Snowballs uitschakeling was zijn plan om een windmolen te bouwen. De windmolen zou mecanisatie van de boerderij mogelijk maken en meer tijd geven voor ontspanning en intellectuele bezigheden. Napoleon, een ander varken en Snowballs rivaal, was tegen het bouwen van de windmolen. Hij moedigde de andere dieren aan om te stemmen dat ze het niet moesten bouwen. Na Snowballs ballingschap claimde Napoleon dat de windmolen oorspronkelijk zijn idee was, en de dieren begonnen met de bouw.
Een van de fundamentele beginselen van de nieuwe Dierenboerderij was dat de dieren geen handel zouden voeren met andere boerderijen. Ze zouden in plaats daarvan alle benodigde goederen zelf produceren en zonder uitkomen wat ze niet zelf konden produceren. Na Snowballs ballingschap huurden de andere dieren een solicitor genaamd meneer Whymper en begonnen ze te handelen in gefabriceerde goederen. Napoleon vertelt de andere dieren dat de regel tegen deze praktijk gefabriceerd was door Snowball.
Een van Snowballs eerste acties na de expulsie van meneer en mevrouw Jones van de boerderij was het schilderen van de geboden van het animalisme, zoals uiteengezet door het varken Major, op de muur van de schuur. Na Snowballs ballingschap begonnen de overgebleven varkens kwalificaties toe te voegen aan de oorspronkelijke geboden om hun steeds meer menselijk gedrag te rechtvaardigen. Zo werd "alle dieren zijn gelijk" tot "alle dieren zijn gelijk, maar sommige zijn meer gelijk dan anderen."
Aan het einde van het boek herinneren de overgebleven dieren zich niet meer aan Snowball, Major en de oorspronkelijke doelen van het animalisme. De boerderij is voorspoedig, maar de levensstandaard voor de dieren is niet beter. Als laatste afschuw tegen Snowballs plan om te onderscheiden tussen een door mensen gerichte wereld en een door dieren gerichte wereld, beginnen de varkens op twee poten te lopen.