Hoewel More's "Utopia" vaak deels als satirisch wordt bekeken, voor zover een deel van de inhoud lijkt te botsen met de persoonlijkheid en overtuigingen van de auteur, is het niettemin een visio op een fictieve utopische samenleving. More refereert direct aan de effecten van inheeming zoals hij ze zag in de wereld die hij bewoonde. In de passage die de toenmalige inheemingsbeweging omvat, zijn er aanhalingen naar onvertelbare hebzucht en destructiviteit getoond en uitgeoefend door "edelen", "heren" en "heilige mannen".
Marx distancieerde zich van de utopische socialisten. Hij vond dat een dergelijk doel niet bereikbaar was en dat bepaalde realiteiten net zo onvermijdelijk waren als de concepten van dialectisch materialisme. Marxistisch gedachte is echter op zijn basis utopisch. Het postuleert een potentieel betere wereld van enige vorm. Marx refereert direct aan de "expropriatie" van land die inherent is aan inheeming. Het proces van inheeming loopt tegen veel van de kernprincipes van het marxisme in, met name, natuurlijk, de afwijzing of verwerping van privésbezit.
Orwell en Huxley zouden beiden de dystopische roman in de 20e eeuw belichamen met "1984" en "Brave New World". De dystopische Oceanië uit Orwells roman is deels een directe veroordeling van de gruwelen van het stalinisme en de Sovjet-Unie, een staat gecreëerd met utopische intenties. Huxley zou slim een dystopische toekomstsamenleving schetsen, ironisch gecreëerd binnen het verhaal met het utopische doel van perfect geluk en genot. In de eeuwen die hen voorafgingen, was utopische literatuur deels een reactie op de tekens van dystopie verraden door inheemingsbewegingen en dergelijke. De schrijvers van deze werken, zoals Edward Bellamy, auteur van "Looking Backward", voelden zich genegen om licht te werpen op de rampante inbreuken van hun dag. Een veroordeling van dergelijke daden door fictie was een poging om de onvolkomenheden van de echte wereld te navigeren en een betere alternatief te bieden.
Het sleutelgegeven inherent in inheeming was vreemdelinging. Zodra eigenaren het land overnamen, groeiden ontfranchiseerde werknemers geïsoleerd en verwijderd van de gemeenschappelijke samenleving. De centrale kritiek op inheeming betreft dit exacte punt. Het proces verergerde de sociaal-economische kloof. Utopische literatuur schetst vaak een plek waar al degene die anders in vreemdelinging zouden leven, terugkeren naar de groep. De wereld van utopische literatuur werkt in een land ongeschonden door inheeming en dergelijke bewegingen.