Alliteratie verwijst naar de herhaalde beginklanken van een reeks woorden. Het is een retorisch middel met diverse functies in de literatuur, zoals het uitdrukken van herhaling van gedachte, ritme bereiken of taal verrijken voor de luisteraar of lezer. Sommige literatuurdeskundigen beweren dat konsonantie en assonantie bepaalde typen alliteratie zijn, terwijl anderen deze als afzonderlijke termen definiëren.
In het algemeen verwijst alliteratie naar de herhaling van de beginklanken van een reeks woorden. Neem de zin: "Zeven zwaaien zachtjes." Deze zin herhaalt de "z"-klank vier keer, wat resulteert in alliteratie. Alliteratie kan ook verwijzen naar de herhaling van de eerste lettergreep van een reeks woorden, zoals de frase "hij hoorde zijn helende." In dit geval wordt de "he"-lettergreep herhaald. Een incidentele onderbreking in de keten van herhaalde klanken kan nog steeds als losse alliteratie worden beschouwd, zoals het geval is met "zijn."
Konsonantie verwijst naar de herhaalde medeklinkerklanken aan het begin, midden of einde van een hoewel sommigen beweren dat konsonantie geen alliteratie is, argumenteren velen dat konsonantie overlapt met alliteratie alleen wanneer de herhaalde medeklinkerklanken aan het begin van het woord voorkomen. Een voorbeeld van konsonantie is deze zin: "Nimbly, he named the numbers." De herhaalde "n" en "m" klanken veroorzaken zowel konsonantie als alliteratie.
Assonantie verwijst naar de herhaling van klinkerklanken ergens binnen een woord. Net als bij konsonantie twijfelen geleerden of assonantie alliteratie is. Echter, het is algemeen geaccepteerd dat herhaling van klinkerklanken aan het begin van woorden zowel assonantie als alliteratie is. Hier is een voorbeeld van assonantie: "Alle alteraties veranderen altijd mijn kleren vreselijk." De herhaling van de zachte "a" klank veroorzakt alliteratie en assonantie.
Sommige alliteraties worden niet geuit of uitgesproken in spraak. Met andere woorden, sommige letters aan het begin van woorden kunnen stil en onuitgesproken zijn, maar deze letters kunnen nog steeds bijdragen aan alliteratie. Bijvoorbeeld, een tekst kan luiden: "Perry prikt een roze pterodactylus." De herhaling van de "p" omvat "pterodactylus," hoewel de "p" in het woord stil is. Dit telt nog steeds als alliteratie.