Net zoals de termen "zachthout" en "hardhout" verwijzen naar een verscheidenheid aan houttypen, is er geen enkele soort die aanspraak kan maken op de aanduiding "ijzerhout." Meer dan 100 soorten bomen en struiken kunnen die aanduiding verdienen, en elk continent heeft meer dan één voorbeeld. Om te kwalificeren als ijzerhout, moet hout hoog scoren op de Janka-hardheidsschaal, en het moet dicht genoeg zijn om in water te zinken.
Een van Noord-Amerika's belangrijkste kandidaten voor de kroon van hardest houtsoort is het woestijnijzerhout (Olneya tesota). Deze redelijk kleine boom, met een maximale hoogte van 9 meter (30 voet) en maximale spreiding van 7,5 meter (25 voet), groeit in de woestijnen van het zuidwesten van Amerika en noordelijk Mexico. Het is een wintergroen dat in het vroege voorjaar bloeit met 1,27 cm lavendelkleurige bloemen. De stam is doorgaans knorrig en gescheurd, en het hout, dat een Janka-hardheidswaarde van 3.260 pond-voet (14.500 Newton) heeft, is voornemelijk geschikt voor vuurhout en snijwerk. Een andere belangrijke Noord-Amerikaanse ijzerhoutsoort is de Amerikaanse Hop-hornbeam (Ostrya virginiana). Het groeit in oostelijk Noord-Dakota en is een lid van de berkfamilie.
De term "ipe" verwijst naar een aantal soorten binnen het geslacht Handroanthus, en een van de bekender is Handroanthus impetiginosus, ook bekend als roze ipe, roze lapacho of pau d'arco. Deze lootbloeiende boom, inheems in Centraal- en Zuid-Amerika, kan tot een hoogte van 35 meter (114 voet) groeien in dichte bossen, en de stam is recht. Het hout heeft een Janka-waarde van 3.510 pond-voet (15.620 Newton), wat het plaats bij de top van de hardheidsschaal. Het hout wordt gewaardeerd voor bouwdoeleinden en heeft ook medicinale waarde. Mensen hebben het gemalen hout gebruikt om een verscheidenheid aan aandoeningen te behandelen, waaronder ontsteking, darmstoornissen, kanker en zelfs slangenbeten.
Verscheidene soorten in tropisch Afrika zouden gemakkelijk de aanduiding "ijzerhout" kunnen verdienen, en er is één die dat heeft: Lophira alata, algemeen bekend als ekki, azobé of rood ijzerhout. Deze lootbloeiende boom kan zo hoog als 46 meter (150 voet) groeien, en het hout heeft een Janka-waarde van 3.220 pond-voet (14.330 Newton). Het groeit in tropisch West-Afrika, vooral Gabon en Kameroen. Naast duurzaam en insectenbestendig, is het hout dat door de azobé-boom geproduceerd wordt rijk aan natuurlijke oliën. De waterweerstand die de oliën aan het hout geven maakt het gewaardeerd voor scheeps- en dokbouw.
Strandoak is een van Australië's meest voorkomende soorten ijzerhout. Ook bekend als Australische den, is Casuarina equisetifolia geen echte den, maar een lootbloeiende angiosperm die op een den lijkt. Het is een hoge boom met een rechte stam. Zwart ijzerhout - Krugiodendron ferreum - heeft een Janka-hardheidswaarde van 3.660 pond-voet (16.280 Newton), wat het harder maakt dan ipe. Het is een relatief kleine boom die groeit in Centraal-Amerika, de Caraïben en Florida. Belian of Borneo-ijzerhout - Eusideroxylon zwageri - is een van Indonesië's belangrijkste houtproducerende bomen. Het hout is nuttig voor scheepsbouw en zware constructie.