Griekse mythen dekken een lange tijdsperiode en de meeste komen uit tweedehands bronnen. Vaak worden meerdere namen gebruikt om naar een persoon of plaats te verwijzen. Geleerden bestuderen de links in de mythen om ze te verbinden met historische plaatsen en gebeurtenissen. Tuinen worden genoemd als plaatsen die goden en godinnen op aarde bezochten. Sommige mythologische tuinen zijn geïdentificeerd als echte plekken in vruchtbaarere landen die door Griekse zeevaarders bezocht werden.
De Hesperides waren nimfen die paradijzelijke tuinen in het verre Westen bewaarden, of de rand van de wereld bekend aan de oude Grieken. Deze tuin had magische planten en prachtige bloemen evenals bomen die gouden appels groeiden die immortaliteit gaven. Gaia, de aardgodin, gaf de gouden appelbomen aan Zeus' vrouw Hera als bruidscadeau. Een van de taken van Heracles was de gouden appels te stelen door hun bewaker, de draak Ladon, te doden. Hesperia verwies naar de westelijke landen in het algemeen, maar modern onderzoek heeft de Hesperidische tuinen verbonden met land aan de noordkust van Afrika of ver tot Libië.
De vallei van Enna wordt beschreven als een prachtige vallei vol wilde bloemen. Bulfinch beschrijft "een meer omringd door bossen, die het afschermen tegen de brandende zonstralen, terwijl de vochtige grond bedekt is met bloemen, en de lente heerst eeuwig." Hier verzamelde Persephone wilde bloemen en werd bezield door de magische narcis. Toen ze van haar gezellen afdwaalde, reed Hades, god van de Ondwereld, met zijn wagen op uit een gat in de grond en nam haar mee ondergronds. Modern Enna ligt op Sicilië, wat naar verluidt met Griekenland verbonden was door een ondergrondse rivier die Hades reisde.
Een mythe ontstaat in Brasiae, Griekenland over Dionysius. Als baby werd hij en zijn moeder, Semele, in een doos gestopt door haar vader, Cadmus, koning van Theben. Cadmus was boos dat zijn dochter door Zeus zwanger was gemaakt. De doos werd in de oceaan gegooid en spoelde uiteindelijk aan op Brasaie. De burgers begraven de dode moeder op de vlakte. Haar zoon werd opgegroeid in een grot in de buurt. Daarna werd de vlakte, en is nog steeds, de Tuin van Dionysius genoemd.
De Charites, of Gratiën, waren de Gratiën. Meestal afgebeeld als drie jonge maagdengodinnen, zijn er veel Charites genoemd in de Griekse mythologie. Ze vertegenwoordigden schoonheid, feestelijkheid en natuurlijke gratie. Ze versierden de onsterfelijken en hun feesten met bloemen, met name rozen en mirte. De tuinen die met hen geassocieerd worden, kunnen verschillende tuinen zijn over de wereld bekend aan de oude Grieken. Sommige referenties omvatten de Erythraese tuinen die gelinkt zijn aan de legendarische hangende tuinen van Babylon.