Geschreven door J.D. Salinger en gepubliceerd in 1951, wordt "The Catcher in the Rye" nu algemeen beschouwd als een van de grootste romans in de Amerikaanse literatuur. De roman richt zich op Holden Caulfield, een tiener die naar New York City vlucht en de jeugdangst en rebellie in Amerika belichaamt. Er zijn tal van literairetechnieken gebruikt door Salinger in de vertelling van "The Catcher in the Rye," waarvan de meeste gemeenschappelijk zijn aan de postmoderne literaire beweging.
Subjectiviteit is een thema dat op veel manieren verkend wordt door de verschillende facetten van postmoderne literatuur. Deze techniek benadrukt het belang van perceptie en persoonlijke gevoelens, in tegenstelling tot een objectief beeld van de realiteit. In "The Catcher in the Rye," gebruikt Salinger een eerste-persoonsperspectief, de roman vertellend vanuit Holden Caulfield's grotendeels vooroordeelelijke standpunt. Soms is de vertelling een directe bewustzijnsstroom uit Holden's geest. Deze technieken benadrukken subjectiviteit, omdat de lezer alleen Holden's standpunt van de wereld krijgt. Dit creëert een complexe juxtapositie tussen de historische realiteit van de roman en de realiteit zoals die ons gepresenteerd wordt door Holden.
Allegorie is een literaire techniek waarin een auteur een historische gebeurtenis of thema parallellelt door een niet-literale vertelling. In de roman kan Holdens zelfvernietigende reis gelezen worden als een bredere allegorie voor de idealen van de jeugd ten opzichte van de volwassen realiteit van Amerika. Holden is vaak een cynische en gedesillusioneerde personage in reactie op de materiële wereld waarin hij leeft. Deze ontevredenheid, hoewel gehyperboliseerd, is allegorisch voor Salinger's eigen ervaring van New York ten tijde van de setting van de roman.
Allusie is een literaire techniek waarin een auteur verwijst naar of indirect naar een ander kunstwerk of historische gebeurtenis refereert. De titel "The Catcher in the Rye" is zelf een allusie aan een Robert Burns lied "Comin' Thro' the Rye." Echter, vervangt Salinger het woord "catch" voor het woord "meet" in de oorspronkelijke liedtekst. Deze schijnbaar eenvoudige allusie definieert Holden als personage op veel manieren. Hij is pijnlijk nostalgisch voor kinderlijke onschuld en ziet zichzelf als een soort martelaar die verdwenen kinderen in het roggeveld kan vangen voordat ze vallen in de desillusioneerende volwassen wereld.
Symboliek is een techniek waarin een object of gebeurtenis in een literaire werk symbolisch is voor een abstract thema of idee. Hoewel zowel de technieken van allegorie als allusie symboliek incorporeren, zijn er ook tal van andere gebruiken van symboliek doorheen "The Catcher in the Rye." Misschien wel het belangrijkste gebruik van symboliek in de roman is Holdens rode hoed. Holden noemt de uithoekende hoed vaak wanneer hij hem draagt, wat zijn zelfbewustzijn toont. Hij ziet de hoed als een manier om uit de menigte te steken. Echter, hij onthoudt ervan hem in bepaalde sociale situaties te dragen. Dit illustreert Holdens interne strijd van individualiteit versus de wens om in te passen.