Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Literatuur

Auteurs van Latijns-Amerikaanse literatuur

Latijns-Amerikaanse literatuur bedekt een enorm geografisch en chronologisch tijdsbestek. Bewijs van dramatische literatuur dateert uit pre-Columbiaanse tijd. Auteurs uit heel Zuid-Amerika, Centraal-Amerika, Mexico, de Caraïben en de West-Indische eilanden worden beschouwd als Latijns-Amerikaanse schrijvers. Voor diegenen die Latijns-Amerikaanse literatuur bestuderen, springen een paar namen eruit onder romanauteurs, dichters, toneelschrijvers en essayisten of non-fictieschrijvers.

Romanauteurs

Hoewel er alle schrijfstijlen in Latijns-Amerika bestaan, is de regio beroemd voor zijn ontwikkeling van het magisch realisme genre. Gabriel García Márquez is een Colombiaanse auteur die het bekendst is voor het schrijven in het magisch realisme genre. Zijn werken "Honderd Jaar Eenzaamheid" en "Liefde in de Tijd van Cholera" worden als klassiekers beschouwd. Hij deed het grootste deel van zijn schrijven tijdens ballingschap voor zijn linkse politiek. Een andere meester van het magisch realisme genre, Isabel Allende, wordt beschouwd als een romantische schrijver met een oog voor sociale rechtvaardigheid. Geboren in Peru, werd ze opgegroeid in Chili waar haar oom president was tot hij werd vermoord. Een tweetalige spreker, schrijft ze uitsluitend in het Spaans. Haar bekendste werken omvatten "Het Huis der Geesten" en "Van Liefde en Schaduwen." Carlos Fuentes gespecialiseerd in romans over de Mexicaanse revolutie. Die oorlog vormde het onderwerp van "Waar de Lucht Heldere is" en "De Dood van Artemio Cruz." Hij heeft ook romans geschreven over Koning Filips II van Spanje en de Amerikaanse auteur Ambrose Bierce in Mexico.

Dichters

Latijns-Amerikaanse poëtische focus varieert van politiek tot cultureel tot esthetisch. Gabriela Mistral was de eerste Latijns-Amerikaanse vrouwelijke dichter die een Nobelprijs voor Literatuur ontving, een prijs die ze in 1945 verdiende. Geboren in 1889 in Chili, begon ze op jonge leeftijd te schrijven na het ervaren van een aantal tragedies en persoonlijke verliezen. Ze schreef vaak over liefde, geloof en de broosheid van de natuur. Octavio Paz is een Mexicaan die zijn poëziecarrière begon als tiener. Hij stichtte een avant-garde literaire tijdschrift en gespecialiseerd in het lange gedicht. Beïnvloed door het surrealisme, schreef hij prozagedichten die een visionaire kaart van Mexico waren. Hij gebruikte ook de Azteekse kalender als inspiratie voor een ander lang gedicht. José Martí was een Cubaanse revolutionair die vocht voor Cubaanse onafhankelijkheid. Ook romanauteur en essayist, inspireerden zijn gedichten liedjes en verkenden wat het betekent om Amerikaans te zijn.

Toneelschrijvers

De meeste Latijns-Amerikaanse toneelschrijvers schreven romans en essays naast dramatische literatuur. Enrique Buenaventura was een Colombiaanse toneelschrijver die theater gebruikte als een manier om de sociale problemen die Zuid-Amerika confronteerden aan te pakken. Hij stichtte het Teatro Experimental de Cali in 1962, wat hij leidde tot een paar jaar voor zijn overlijden in 2003. Mario Vargas Llosa is de Latijns-Amerikaanse toneelschrijver die de meeste erkenning heeft gekregen zowel binnen als buiten Zuid-Amerika. Een Peruaans-Spaans schrijver, won hij de Nobelprijs voor Literatuur in 2010. Naast zijn toneelstukken, is Llosa een essayist, romanauteur, journalist en politicus. Nilo Cruz is een Cubiaans-Amerikaans toneelschrijver die een Pulitzerprijs voor Drama won in 2003 voor zijn werk "Anna in de Tropen." Naast zijn toneelstukken, heeft hij ook aan verschillende opera's samengewerkt.

Non-Fictieschrijvers

Essayisten en journalisten, Latijns-Amerikaanse non-fictieschrijvers neigen ertoe zeer politieke schrijvers te zijn wiens werk de samenleving om hen heen beïnvloedt. Miguel Ángel Asturias, de winnaar van de Nobelprijs voor Literatuur in 1967, werd in 1899 in Guatemala geboren. Hij werkte als correspondent voor Latijns-Amerikaanse kranten en onthulde de exploitatie van Latijns-Amerika door de United Fruit Company. Zijn satirische werk wordt ook gecrediteerd met het helpen van het omverwerpen van de dictatuur van zijn land. Hij stierf in 1974. José Enrique Rodó was een Uruguayaan essayist geboren in 1879. Zijn geschriften focusden op de cultuur van Latijns-Amerika met zijn beroemdste werk, "Ariel," gepubliceerd in 1900. In dat essay vergelijk hij figuren uit William Shakespeare's "The Tempest" met zijn moderne samenleving. Hij trok de parallel dat Latijns-Amerika Ariel was en Noord-Amerika Caliban.

Literatuur

Related Categories