Arts >> Kunst en entertainment >  >> Boeken >> Literatuur

Communicatiethema's in Anton Tsjechovs korte verhalen

Anton Tsjechov (1860-1904) was een grote Russische schrijver die een handvol beroemde stukken schreef zoals "De Kersentuin," "De Drie Zusters" en "De Meeuw." Hij schreef ook honderden korte verhalen. Zijn werk als arts gaf zijn schrijven veel compassie, en bracht hem in contact met een breed scala aan Russische samenleving.

"De Kus"

"De Kus" draait om een onhandige jonge officier, Ryabovich. Terwijl ze kamp opzetten in een dorp, worden hij en zijn brother-officeren uitgenodigd voor diner bij de lokale landeigenaar. Terwijl de anderen zich bezighouden met drinken en vrolijkheid, dwaalt Ryabovich door het huis en drift in een donkere kamer waar een jonge dame, vermoedend dat hij iemand anders is, hem kort kust en dan vlucht. De mysterieuze kus berust Ryabovich, en de volgende dagen vindt hij zich verloren in dromerijen. Hij deelt uiteindelijk het verhaal met brother-officeren, en de magie van zijn dromerijen is doorboord. Hij realiseert dat het slechts een minuut kostte om dit vertellen wat dagenlang zijn ziel had gevuld: "en hij was geschokt te ontdekken dat het verhaal zo weinig tijd vereiste." Hier lijkt Tsjechov te zeggen dat sommige dingen altijd de communicatie zullen ontlopen.

"Ellende"

"Ellende" is een andere kijk op de grenzen van communicatie. Iona Potapov, een oudere paarden-en-wagentjes-chauffeur, heeft onlangs zijn zoon verloren aan ziekte, maar heeft niemand om erover te praten. Terwijl hij op een koude sneeuwnacht een paar magere ritten zoekt, probeert hij zijn droefenis met zijn passagiers te delen, maar één na de ander keren ze een doof oor. "Als Iona's hart zou barsten en zijn ellende uitvloeien," schrijft Tsjechov, "zou het de hele wereld vullen, lijkt het, maar toch wordt het niet gezien." Het verhaal eindigt met Iona die zijn hart uitstort bij zijn merrie. Wat in mindere handen een sentimentaal verhaal zou zijn, is een melancholische meditatie op ongedeelde droefenis.

"De Dame met de Hond"

"De Dame met de Hond" volgt een aarzelende liefdesaffaire tussen een getrouwde man en vrouw. Dmitri en Anna ontmoeten elkaar op een kurort, en vanaf het begin presenteert Tsjechov het meeste van hun gesprek in samenvatting, de belangrijkste momenten gemarkeerd door stilte. De gedialogen die vastgelegd zijn, lijken onbelangrijk. Ze beginnen een heimelijke, schuldige affaire. Het verhaal sluit met een prachtige scène waarin de twee beseffen dat ze nooit meer willen stoppen met elkaar zien. Opnieuw kiest Tsjechov ervoor om alle dialogen samengevat te houden behalve de meest banale. Dmitri, die zich al zijn leven getroost heeft met logica en taal, geeft zich uiteindelijk over aan wat voorbij taal ligt. In de laatste gesproken woorden van het verhaal komt de taal tot stilstand als Dmitri probeert uit te zoeken hoe ze samen kunnen blijven. "'Hoe? Hoe?' vroeg hij, zijn hoofd vasthoudend. 'Hoe?'" Hoewel hun toekomst onzeker is, hebben de twee het mysterie van elkaar geaccepteerd, een mysterie dat woorden niet kunnen vangen.

Betekenis als kortverhaalschrijver

Tsjechov was een echte vernieuwer op het gebied van het korte verhaal. Hij is opvallend door het schrijven van stille, op het eerste gezicht plotloze verhalen die duidelijke dramatische oorzaak en gevolg en de opbouw naar een duidelijke climax vermijden. Maar noch zijn verhalen zijn slechts levensschetsen. Bij Tsjechov kan het cruciale moment of inzicht van een verhaal op elk moment komen, met of zonder kennis van de personages van het verhaal.

Literatuur

Related Categories