Metonymie is wanneer een concept, persoon of ding niet bij zijn eigen naam wordt genoemd, maar door iets wat er nauw mee verbonden is – bijvoorbeeld "de kroon" voor "de koning". Erich Remarque gebruikt frequent metonymie in All Quiet on the Western Front om de diepe associaties van soldaten met WO I en het land waarvoor ze vochten te tonen.
Paul Bäumer en medesoldaten noemen WO I "het theater" en "de frontlijn". Voor hen waren deze woorden onlosmakelijk verbonden. Gevecht heet "bombardement" of "actie". Omdat de oorlog zo vreselijk was, noemden soldaten het bij vele namen om de beelden die hen na iedere slag waaiden, te ontvluchten.
Duitse soldaten noemen de vijand "Yankees", "Charlies", meest "vijanden". Voor Paul en medesoldaten waren Britten, Fransen, Amerikanen allemaal vijand. "De vijand" noemen was meer dan associatie – het was een manier om ze te ontmenschelijken.
Duitse soldaten gebruiken metonymie voor hun natie en leiderschap: "De Keizer", "het Rijk", "de Führer" – allemaal bedoeld als aanduiding voor heel Duitsland en de politieke/militaire leiding.