Beschrijving kan een verhaal maken of breken, dus het is een belangrijk aandachtsgebied voor de meeste schrijvers. Te veel beschrijven zal je plot vertragen. Te weinig details zullen je lezers ontevreden of zelfs verward achterlaten. Omdat je niet wilt dat je verhaal vaag of overweldigend is, is het jouw taak als schrijver om die perfecte balans in je beschrijving te vinden. Je wilt de scène op de juiste manier en op een betekenisvolle manier plaatsen.
Identificeer wat relevant is. Terwijl de lezer niet mag weten of de beschrijving die je geeft betekenisvol is, moet jij het altijd weten. Gebruik beschrijving als een hulpmiddel om belangrijke details over de personages in je verhaal te onthullen of om een komende conflict in de plot te vooreshadowen. Laat je lezers bijvoorbeeld vragen of een personage lui of arm is door de rommel in de keuken en de onbetaalde rekeningen op tafel te beschrijven. Goede beschrijving zit in de details.
Focus op sensorische details. Zodra je weet wat belangrijk is om te beschrijven, moet je de beste manier vinden om dat te doen. Sensorische details komen uit onze vijf zintuigen – horen, zien, proeven, ruiken en tasten. Het focussen op deze gebieden voegt een realistische kwaliteit toe aan je schrijven die zorgt voor bijzondere effectieve beschrijving. Hoewel je niet elke zintuig voor elk item dat je beschrijft hoeft te raken, is het altijd een goed idee om elke zintuig ten minste een keer te raken om een hele scène te beschrijven.
Vestig toon of stemming. Beschrijf op een manier die je lezer laat voelen hoe ze zich over de situatie moeten voelen. Gebruik de sensorische details die de emotie oproepen die je wilt, of het nu angst, interesse, walging of nostalgie is. Je beschrijving moet spreken tot het algehele gevoel van de passage. Onthoud, alles moet dienst doen aan het uiteindelijke doel van het stuk.
Onthoud je standpunt. Afhankelijk van wie het verhaal vertelt, zullen verschillende details significant zijn. Als de hoofdpersonage vertelt en zij een intense angst voor spinnen heeft, zullen spinnewielen in elk gebouw dat ze binnengaat opvallen. Laat je lezers in de schoenen van dat personage stappen en dingen nauwkeurig vanuit zijn of haar perspectief zien.
Gebruik werkwoorden die details onthullen. Laat niet bijvoeglijke naamwoorden al je werk doen. Vervang zwakke, vage werkwoorden door sterkere, specelijkere. Bijvoorbeeld, "Hij liep van zijn auto naar de supermarkt" is niet zo levendig als "Hij hobbelde over de parkeerplaats naar de supermarkt." Het werkwoord doet het beschrijvende werk van hoe de personage loopt in deze zin. Als je iets als "Hij slenterde over de parkeerplaats naar de supermarkt" gebruikt, stel je de stemming en persoonlijkheid van de personage in.
Bewerk en knip. Als alle goede schrijven, heeft beschrijving verfijning nodig. Als je je werk herziet, knip dan onnodige details die niets toevoegen aan de betekenis van je verhaal. Onthoud dat iets mooi of slim klinkt niet noodzakelijk betekent dat het je verhaal toevoegt. Houd het grote plaatje in gedachten terwijl je besluit wat moet blijven en wat moet gaan.