Cursussen vroege Engelse literatuur bestuderen teksten uit de zevende eeuw. Hoewel moeilijk te lezen in hun oorspronkelijke vorm, bieden deze Oudengelse en Middelengelse teksten veel inzicht in de cultuur en taal van de Middeleeuwen.
Engelse literatuur kreeg pas na 597 een geschreven vorm, toen paus Gregorius Augustinus naar Kent, Engeland, stuurde als missionaris. Voorheen waren gedichten en andere literaire vormen puur mondeling.
Een van de oudste geschreven Engelse gedichten, Caedmons "Hymn", dateert uit 658–680. Net als veel Oudengelse poëzie is het godsdienstig. Geschreven door een leek genaamd Caedmon, die later monnik werd.
Hoewel het Oudengelse heldenepos "Beowulf" nu veel surveycursussen begint, was het onbekend bij Engelse schrijvers en geleerden voor de 19e eeuw. Als veel werk uit die tijd gaat het over de roemrijke daden van helden.
De Middelengelse literatuur die rond de 12e eeuw verscheen, had een andere karakter dan de donkerere en sombere Oudengelse literatuur. Schrijvers spraken een breder en diverser publiek aan met populaire verhalen over romantiek en avontuur.
Aan het einde van de 14e eeuw schreven verschillende van de meest bekende Middelengelse dichters: Geoffrey Chaucer (auteur van The Canterbury Tales), John Gower, William Langland en de anonieme dichter van Sir Gawain and the Green Knight.