Literair critique is meer dan alleen een boekrecensie. Het is een kritische analogie van een bepaald fictiewerk door een andere schrijver die niet geaffilieerd is met de auteur. Engels literaire fictie probeert zowel hedendaagse als klassieke literatuur te interpreteren en te evalueren.
Literair critique is een huidige activiteit die wordt beoefend door moderne schrijvers of literaire critici, die schrijven over en analyseren belangrijke fictiewerken. Modern critique kan hedendaagse literatuur betreffen of kan geschreven worden over historische literaire werken. De praktijk van literaire critique wordt vaak teruggevolgd tot de Griekse filosofen (Plato en Aristoteles) uit de derde eeuw v.Chr., die soms commentaar gaven op en de artistieke streven van hun tijdgenoten bekritiseerden.
Als algemene regel is een literaire criticus niet zoveen een schrijver van fictie, korte verhalen, gedichten of toneelstukken, maar iemand die het passend vindt de grote literaire werken te lezen en vervolgens zijn inzichten en meningen met andere lezers te delen.
Fictiewerken zijn de primaire zorg van literaire critici, maar poëzie en memoires zijn ook belangrijk. Het is minder gebruikelijk dat literaire critique wordt geschreven over non-fictieboeken, maar dit kan gebeuren als de non-fictieauteur veel boeken heeft geschreven en erg bekend is.
Literair critique kan gevonden worden in literaire tijdschriften, vooral die verbonden met een college of universiteit. Literair critique wordt ook uitgegeven door diverse boekuitgevers of kan online gevonden worden. Een boek met literaire critique bevat meestal veel essays, gecentreerd rond een centrale auteur of thema.
Engelse literatuurstudenten en geleerden vormen de grootste groep die dit type schrijfwerk leest. In mindere mate kunnen toevallige lezers die van een bepaalde auteur genieten, literaire critique over die auteur oppikken en lezen.
Er zijn veel scholen van literaire critique, waarbij de criticus een bepaald standpunt of uitzicht aanneemt bij het schrijven over de literaire inspanningen van andere auteurs. Enkele van de meer gangbare scholen of filosofische houdingen die een criticus zou kunnen uiten, omvatten een Marxistisch, een feministisch of een psychoanalytisch perspectief.