Slimme verhalenvertellers kennen de waarde van het vangen van de aandacht van de lezer vanaf het eerste hoofdstuk en de eerste zin, want lezers leggen je boek voor goed neer als ze geen verbinding maken met het verhaal. Een goede regel voor het schrijven van een roman is om de hoofdpersonages, premise en setting binnen de eerste drie pagina's te vestigen. Als je het goed doet, komt de lezer direct in het verhaal en kan niet wachten om te zien hoe het eindigt.
Onmiddellijkheid is het doel van elke inleiding. Als je een onervaren auteur bent, kun je je niet veroorloven om lezers te laten wachten op de emotionele afrekening die ze van je materiaal verwachten. Om die raad auteur Cliff Pickover af tegen het structureren van je roman om een allwetende verteller die lijkt te weten wat iedereen denkt. Het is beter om binnen het hoofd van één personage te blijven, en de reacties van de andere personages te laten ontvouwen door beschrijving of dialoog.
Vermijd overbodig materiaal dat lezers verleiden om af te haken. Enkele grote afknappertjes zijn lange beschrijvende passages en dialooguitwisselingen die de hoofdbelang niet vooruitgang, zegt Suzannah Windsor, auteur van "Compose: A Journal of Simply Good Writing", op haar website writesideways.com. Introduceer ook niet te veel personages tegelijk. Anders weten lezers niet wie met wie interactie heeft of praat, wat de stroom van je vertelling onderbreekt.
De eerste alinea van een roman is de meest cruciale, aangezien het de protagonist, of hoofdpersonage, introduceert. Om je lezer te grijpen, open tijdens een conflict dat de protagonist ervaart, adviseert auteur en editor C.S. Lakin. Voor maximaal effect, geef de protagonist een doel om te bereiken, of een emotionele of psychologische behoefte om te voldoen. Deze benadering stelt je in staat om hints van daaropvolgende gebeurtenissen te droppen, wat de betrokkenheid van de lezer in je verhaal versterkt.
Lezers waarderen consistent vertellen. Elk element van een roman moet het verhaal vooruitgang laten maken, of het hoort er niet, stelt de Fiction Writer's Connection website. Zodra je een inleiding hebt geschreven, evalueer het op elementen die geen enkel deel van het verhalen verhelderen - zoals inconsistente motieven of onopgeloste verhaallijnen - en haal ze uit toekomstige concepten. Laat de lezer niet hangen, of hij zal je boek niet afmaken.
Als je twijfelt, lees je inleiding hardop. Volgens Pickover helpt deze methode bepalen hoe natuurlijk je dialoog klinkt. Goede schrijvers laten dialoog voor zich spreken, wat alleen duidelijker wordt na het horen hoe je woorden klinken. Vraag iemand wem je vertrouwt je materiaal te lezen. Een tweede mening kan ook andere problemen aanwijzen, zoals onhandige zinnen of problemen met het tempo van een scène.