William Shakespeare wordt universeel erkend als een reus van de Engelse literatuur, toch nodigt zijn invloed genuanceerde discussie uit. Positief: hij vormde het moderne Engels – woorden en uitdrukkingen stichtend, spelling en grammatica standaardiserend. Zijn personages (Hamlet, Lady Macbeth, Falstaff) blijven maatstaven van psychologische complexiteit. Universele thema's – liefde, jaloezie, ambitie, verraad – resoneren door culturen en eeuwen heen. Zijn werken inspireerden talloze adaptaties: opera's, balletten, films, vertalingen in meer dan 100 talen. Critiek blijft echter. Sommigen argumenteren dat zijn stukken genderstereotyperingen handhaven, vrouwen als zwak of irrationeel voorstellend. Anderen wijzen op verheerlijking van geweld – moord, zelfmoord, verkrachting – dat publiek kan desensitiseren. De focus op aristocratische elite kan exclusief aanvoelen, relevantie voor bredere maatschappij beperkend. Uiteindelijk hangt af of Shakespeares impact netto positief of negatief is van de bril, maar zijn status als een van de meest invloedrijke schrijvers uit de geschiedenis is onmiskenbaar.