Shakespeares werk wimmelt van botanische beelden – bloemen, kruiden, seizoenen,enten, onkruid – als metaforen voor menselijke natuur. Echter, geen historisch bewijs bevestigt dat hij persoonlijk tuinierde. Zijn kennis kwam waarschijnlijk uit observatie, lezing en de tuiniercultuur van Stratford en Londen. De tuin bij New Place (zijn Stratfordse huis) was opvallend, maar of hij het zelf bewerkte is onbekend.