In 1592, toen Robert Greene's sterfbedaanval ('opkomende kraai') Shakespeare's aanwezigheid in Londen bevestigt, had hij al negen stukken geschreven — een verbazingwekkende output voor een man in zijn late 20-ern.
Dit vroege canon toont reikwijdte: Romeinse wraaktragedie, Engelse historiecyclus, klassieke komedie, romantische komedie, en romantische tragedie. De 1592–94 pestsluiting van theaters pauzeerde zijn toneelcarrière, maar stimuleerde waarschijnlijk zijn narratieve gedichten (Venus and Adonis, Lucrece) en sonnetsamenstelling.
Op 30-jarige leeftijd had Shakespeare elk groot dramatform van zijn tijd onder de knie.