Samuel Hare's bibliografie onthult een schrijver even thuis in fictie als in historische non-fictie, met een bijzondere focus op Europese culturele geschiedenis en Joodse ervaring.
De titels suggereren een preoccupatie met herinnering, verzameling en historisch perspectief – The Hare with Amber Eyes deelt naam met Edmund de Waal's bekroonde familiememoir, hoewel Hare's werk duidelijk apart lijkt.
Deze werken plaatsen Hare in de traditie van culturele historici die wetenschappelijke rigiditeit mengen met narratieve toegankelijkheid, die Frans identiteit, de Russische Joodse ervaring en het mythos van Parijs onderzoeken.
Hare's dubbele output – romans die historisch gegrondvoeld voelen en geschiedenissen die als romans lezen – markeert hem als een schrijver voor wie de grens tussen verbeelding en archief doordringbaar is.