Het Nieuwe Testament bevat vier canonische evangelieën in een vaste volgorde: Matteüs, Marcus, Lucas en Johannes. Een veelvoorkomende misvatting is dat er een evangelie tussen Matteüs en Lucas zou bestaan – maar Marcus is het tweede evangelie, direct tussen hen geplaatst.
Deze volgorde weerspiegelt vroege kerktraditie en thematische voortgang strikt chronologie. Matteüs presenteert Jezus als de Joodse Messias; Marcus benadrukt zijn dienaarschap en actie; Lucas belicht zijn mededogen en universaliteit; Johannes focust op zijn goddelijkheid.
Dus als je zoekt naar een "verloren" evangelie tussen Matteüs en Lucas, bestaat dat niet – Marcus bezit die plek. Apocriefen (zoals Thomas of Petrus) bestaan, maar werden nooit in het canonische Nieuwe Testament opgenomen.