Homerus' Ilias biedt een fascinerende blik op de medische kennis van de oude Griekse wereld. Hoewel niet wetenschappelijk naar moderne standaarden, weerspiegelen de beschreven middelen en technieken empirische waarnemingen en traditionele praktijken.
Het epos verwijst ook naar drankjes als Nepenthe (een middel van vergeetachtigheid), mengsels van dierlijke delen en magische bezweringen. Chirurgische instrumenten als schalpels, hechten en verbrandingsinstrumenten komen voor, wat een praktische kennis van traumatische zorg aangeeft.
Deze praktijken berusten op waarneming en traditie eerder dan op systematische wetenschap, legden ze toch de basis voor latere Griekse artsen als Hippocrates.