William Shakespeare's 38–39 stukken vallen in vier hoofdcategorieën, hoewel grenzen vervagen:
Luchtig, vaak romantisch; vergissingen, scherpte, gelukkige eindes (meestal huwelijken).
Engelse koningen (meestal); macht, legitimiteit, nationale identiteit. Romeinse histories: Julius Caesar, Antony and Cleopatra, Coriolanus.
Protagonist's fatale fout + externe krachten → val/dood. Diepe psychologische diepgang.
Late stukken die tragedie's zwaarte met komedie's verlossing mengen; magie, hereniging, vergeving.
First Folio (1623) organiseerde stukken als Komedies, Histories, Tragedies. Moderne wetenschappers voegen "Romances" toe voor de late groep. Maar Shakespeare ondermijnt constant verwachtingen: Merchant of Venice heeft tragische Shylock; Measure for Measure is een "probleem komedie." Genre is een lens, niet een kooi.