"Een pest op beide uw huizen!" (Act 3, Toneel 1)
Deze stervende vloek vangt Mercutios frustratie over de ruzie tussen de Montagues en Capulets perfect, zijn passionele impulsiviteit en zijn bereidheid de waarheid te spreken tegen macht – zelfs in de dood. Het kader zijn rol als zowel loyale vriend als criticus van de zinloze geweld die de tragedie drijft.