Jean‑François Lyotard besprak heidentum niet expliciet, maar zijn concepten bieden interpretatieve inzichten:
Lyotard was tegen universele verklarende verhalen (godsdienst, wetenschap, geschiedenis) als onderdrukkend. Heidentums polytheïstische diversiteit – meerdere goden/godinnen die levensaspecten vertegenwoordigen zonder absolute waarheid – sluit aan bij deze kritiek.
"Differend": conflicten onoplosbaar door incompatibele referentiekaders. Van toepassing op heidentum vs. monotheïsme disputes (natuur van God, geldigheid van praktijken) waar traditionele oplossing faalt.
Lyotard waardeerde lokale kennis boven universele waarheden. Heidentums focus op lokale tradities, rituelen, goden past hierbij – diverse spirituele uitdrukkingen die unieke culturele/historische contexten vieren.
Lyotard pleitte voor gemarginaliseerde perspectieven. Heidentum, vaak gemarginaliseerd, daagt monotheïstische normen uit en centreert natuur/vrouwelijkheid, wat bijdraagt aan inclusieve spiritualiteit.