Onder de vele betoverde wapens die de Arthuriaanse legende bevolken, staan twee minder bekende maar diepzinnig significante bladen uit: Carnwennan en Rhongomyniad. Terwijl Excalibur de schijnwerpers claimt, dragen deze wapens hun eigen rijke symboliek en narratief gewicht.
Carnwennan (soms gespeld Carnwennan of Carnwenhau) is traditioneel een dolk in plaats van een zwaard, gedragen door Sir Kay, Arthur's pleegbroeder en senesjaal. In het Wels verhaal Culhwch and Olwen staat het vermeld onder de Dertien Schatten van het Eiland van Britannië. De naam vertaalt ruwweg naar "Wit-Handvat Een" of "Klein Wit-Handvat," wat een wapen van zuiverheid en precisie suggereert. Kay gebruikt het om de reus Wrnach te doden, wat zijn bekwaamheid bewijst ondanks zijn vaak-komische uitbeelding in latere romans. De dolk vertegenwoordigt de praktische, soms over het hoofd geziene martiale vaardigheid van Arthur's innerste cirkel.
Rhongomyniad (ook Ron of Rhongomiant) is geen zwaard maar een speer – Arthur's eigen primaire wapen in de vroege Welse traditie. De naam betekent "Speer Striker" of "Dodende Speer." In Culhwch and Olwen is het een van de schatten die Arthur moet verkrijgen. Geoffrey of Monmouth noemt het later Ron, de speer die Arthur wieldt bij de Slag bij Badon. In tegenstelling tot Excalibur, wat vaak een geschenk is van de Vrouw van het Meer of uit een steen getrokken, is Rhongomyniad een krijgersspeer, emblematisch voor Arthur's rol als strijdleidend beschermer van Britannië. Zijn aanwezigheid in de vroegste straten van de legende benadrukt de historische kern van een 5e- of 6e-eeuwse oorlogsheer.
Samen illustreren de twee wapens een dualiteit: Carnwennan, de kortafstandsdolk van een loyale (hoevels opschepende) gezelschap, en Rhongomyniad, de langeafstandsspeer van de soeverein zelf. De een spreekt over persoonlijke loyaliteit en de gritty realiteit van gevecht; de ander over de autoriteit en bereik van koningschap. Beiden herinneren ons dat het Arthuriaanse arsenal ver uitstrekt verder dan het enkele zwaard in de steen.