Pied Beauty is een compacte, extatische viering van de gevarieerde schoonheid van de natuurlijke wereld — en, daardoor, van de Schepper. Geschreven in curtal sonnet-vorm (een verkorte sonnet van 10,5 regels) met een terza rima-geïnspireerd rijmschema (ABC ABC DBCDC), opent het met de beroemde aanroep: Glory be to God for dappled things—
Hopkins houdt levendige, sensorische beelden op: skies of couple-colour as a brinded cow
; rose-moles all in stipple upon trout that swim
; fresh-firecoal chestnut-falls; finches' wings
; het struiselinke boerenland — fold, fallow, and plough
. Elk voorbeeld belichaamt pied (veelkleurig, gebekt) schoonheid: onvolmaakt, gemengd, heerlijk divers.
De dichtte alliteraties, samengestelde bijvoeglijke naamwoorden en gesprongen ritme van het gedicht nabootsen de diversiteit die het prijst. De laatste regels draaien van catalogus naar theologie: He fathers-forth whose beauty is past change: / Praise him.
De onveranderlijke God is de bron van alle veranderlijke, gebekte schoonheid. Pied Beauty wordt zo een spirituele oefening — het oog trainen om goddelijke vingerafdrukken te zien in de heerlijke onvolkomenheden van de wereld.