Wettelijke Toets Voor Onfatsoenlijkheid: De Miller-standaard (VS) – Driedelige Toets
VS-onfatsoenlijkheidsrecht is afgeleid van Miller v. California (1973). Een werk is wettelijk onfatsoenlijk alleen als het alle drie delen voldoet:
- Lustgezind Belang: Het gemiddelde persoon, hedendaagse gemeenschapsnormen toepassend, vindt het werk als geheel aantrekkelijk voor lustgezinde (schaamtevolle/morbide seksuele) interesse.
- Kennelijke Aanstootgevendheid: Het werkbeeldt/beschrijft seksueel gedrag op een kennelijk aanstootgevende manier volgens gemeenschapsnormen (specifieke acten gedefinieerd door staatswet).
- Geen Ernstige Waarde: Het werk bezit geen ernstige literaire, artistieke, politieke of wetenschappelijke waarde (objectieve, nationale standaard — Pope v. Illinois, 1987).
Belangrijke Nuances:
- "Als geheel" – geïsoleerde scènes veroordelen niet het hele werk.
- Gemeenschapsnormen – variëren per jurisdictie (lokaal voor delen 1–2, nationaal voor deel 3).
- Eerste Amendement-bescherming – faalt als enig deel niet vervuld.
- Kinderpornografie – apart, strenger standaard (New York v. Ferber); geen waardetoets nodig.
Staatswetten implementeren Miller met variaties. Raadpleeg een advocaat voor specifieke zaken.