Shakespeares Taal: Vroegmodern Engels – Geen Oudengels, Geen Modern
Schreef in **Vroegmodern Engels (EModE)**, ca. 1500–1700. Het zit tussen Middelengels (Chaucer) en Hedendaags Engels.
Belangrijkste Verschillen Met Modern Engels
- Voornaamwoorden: thou/thee/thy/thine (enkelvoud informeel) vs. you/your (formeel/meervoud).
- Werkwoordeindingen: -est (thou art), -eth (he loveth).
- Woordenschat: Veel woorden verloren (anon, betwixt, fain) of betekenis verschoven (silly = onschuldig/heilig, niet dom).
- Grammatica: Dubbele ontkenningen standaard; flexibele woordvolgorde (VSO, OVS) voor metrische redenen.
- Uitspraak: Grote Klinkerverschuiving gaande; 'time' rimeerde met 'team', 'love' met 'prove'.
Shakespeares idiolect is uitzonderlijk rijk – hij munte ~1.700 woorden, leende vrij van Latijn, Frans en dialecten, en rek syntax tot metrische grenzen. Hem lezen in oorspronkelijke spelling (First Folio/Quarto's) onthult woordspelen en ritmes die moderne edities verflauwen.