Shakespeare bevolkte zijn stukken met een rijke reeks karakter-archetypen:
Protagonisten belichamen vaak moed, eer, en edele kwaliteiten, hoewel ze fatale fouten kunnen hebben.
Antagonisten worden typisch gedreven door ambitie, wreedheid, en bedrog (bijv. Iago, Richard III).
Shakespeare's narren zijn vaak de wijsste personages, die humor gebruiken om diepe waarheden te onthullen (bijv. Touchstone, Feste).
Hij schreef een wijd scala aan vrouwelijke personages, van sterk en onafhankelijk (Portia, Beatrice) tot kwetsbaar en afhankelijk (Ophelia).
Ondersteunende rollen bieden komische verlichting, drijven de plot, of bieden thematische contrast.
Deze diversiteit creëert de diepgang en menselijkheid die zijn stukken duurzaam maken.