Het heersende principe was eerstoerfrecht: de oudste zoon erf alle onroerende goederen; jongere zonen ontvingen niets. Dit concentreerde familierijkdom/macht in één erfgenaam.
Zien als onrechtvaardig – onterfde jongere zonen veroorzaakten soms broederconflicten. Ondanks kritiek, structureerde eerstoerfrecht het Engelse samenleving door heel Shakespeares tijdperk.