Ja. De Venerabele Bede (ca. 673–735), een Angelsaksische monnik te Wearmouth-Jarrow, schreef Historia ecclesiastica gentis Anglorum (Ekklesiahistorische Geschiedenis van het Engelse Volk), voltooid ca. 731. Het beslaat het Romeinse Brittannië tot 731 na Christus, theologie, hagiografie en politieke geschiedenis verwebend tot een samenhangend verhaal.
Het werk is het fundamentele verhaal van de vroege Engelse geschiedenis en gaf Bede de titel 'Vader van de Engelse Geschiedenis'. De vijf boeken traceren de bekering van de Angelsaksische koninkrijken, het leven van heiligen, de datering van Pasen, en de groei van de kerk – allemaal geframed als goddelijke voorzienigheid die een volk leidt. Bedes zorgvuldige gebruik van bronnen, kritische benadering van wonderen, en chronologisch kader stelden een standaard voor de middeleeuwse historiografie.
Meer dan een religieuze kroniek, is het het primaire raamwerk voor de vorming van de Engelse identiteit. Zonder Bede zou de vroege middeleeuwse periode in Brittannië veel donkerder zijn.