Ironie voor Victor:
* Zijn creatie wordt het obstakel voor zijn geluk: Victor creëert het monster uit een verlangen naar kennis en macht, maar het wordt al snel zijn grootste angst en zijn ondergang. Zijn liefde voor Elizabeth wordt overschaduwd door de dreiging van het monster, en uiteindelijk doodt het wezen haar.
* Zijn verlangen naar een perfecte verbintenis is verbrijzeld: Victor streeft naar een pure en liefdevolle relatie met Elizabeth, maar zijn wetenschappelijke ambitie leidt tot de vernietiging van alles waar hij van houdt. Zijn verlangen naar controle leidt uiteindelijk tot chaos en verlies.
* Zijn creatie is een vervormde weerspiegeling van hemzelf: Het monster, een grotesk maar intelligent wezen, is in veel opzichten een weerspiegeling van Victor's eigen innerlijke onrust en ambitie. Zijn verlangen om leven te creëren zonder de implicaties ervan te begrijpen, wordt weerspiegeld in het destructieve pad van het monster zelf.
Ironie voor Elizabeth:
* Haar liefde voor Victor is een constante bron van pijn: Ze is diep toegewijd aan Victor, maar wordt uiteindelijk het slachtoffer van zijn daden. Haar geluk wordt voortdurend bedreigd door de aanwezigheid van het monster en het groeiende isolement van Victor.
* Haar onschuld staat in contrast met de verschrikkingen van het verhaal: Elizabeth belichaamt onschuld en liefde, maar haar leven wordt op tragische wijze afgebroken door de krachten van de duisternis die Victor heeft losgelaten.
Bredere ironieën:
* Het thema van creatie en vernietiging: De roman onderzoekt de gevaren van ongecontroleerde ambitie en de onbedoelde gevolgen van wetenschappelijke vooruitgang. Victor's verlangen om leven te creëren leidt uiteindelijk tot vernietiging en dood, wat de ironie van zijn zoektocht naar kennis benadrukt.
* De rol van familie en liefde: Terwijl Victor en Elizabeth het ideaal van familie en liefde vertegenwoordigen, is hun verhaal uiteindelijk een tragedie. De roman laat zien dat zelfs de sterkste banden kunnen worden verbroken door de krachten van de duisternis en de gevolgen van onze daden.
Over het geheel genomen is het huwelijk van Victor en Elizabeth een krachtig symbool van de ironie van menselijke ambitie en de gevolgen van het spelen van God. De roman gebruikt deze relatie om de kwetsbare aard van geluk en de verwoestende impact van ongecontroleerd verlangen te benadrukken.