1. Het monster een naam geven:
* Directe identificatie: Het noemt rechtstreeks de centrale antagonist, graaf Dracula, en vestigt hem als de belangrijkste kracht van het kwaad.
* Angst en walging: De naam zelf roept een gevoel van angst en afschuw op, gebaseerd op de historische figuur van Vlad de Spietser, die het karakter van Bram Stoker inspireerde.
2. Symbolische weergave:
* De graaf als Dracula: De titel overstijgt een simpele naam; het belichaamt de essentie van het personage. "Dracula" wordt een symbool van duisternis, onsterfelijkheid en dorst naar bloed.
* Gotische horror: De naam resoneert met gotische horrorstijlen en creëert een sfeer van mysterie en spanning.
3. Historische context:
* Transsylvanië: De titel verbindt het verhaal met Transsylvanië, een regio vol folklore en bijgeloof, waardoor de gotische elementen van het verhaal nog verder worden versterkt.
* Vlad de Spietser: De historische associatie met Vlad de Spietser voegt lagen van intriges en historische context toe.
4. Literaire erfenis:
* Invloed op cultuur: "Dracula" heeft zijn status als roman overstegen en is een cultureel icoon geworden. De naam is doorgedrongen in de populaire cultuur en heeft talloze films, boeken en media beïnvloed.
* Moderne vampieren: De titel is synoniem geworden met vampiers in de literatuur en de popcultuur en heeft invloed gehad op de manier waarop deze wezens worden afgebeeld.
5. Psychologische impact:
* Angst en fascinatie: De huiveringwekkende kracht van de titel creëert een gevoel van zowel angst als fascinatie, een kenmerk dat het gothic-genre gemeen heeft.
* Onbewuste verbinding: De naam roept onbewuste angsten en oerangsten op, waardoor het verhaal krachtiger wordt.
In wezen is de titel 'Dracula' niet slechts een etiket, maar een complex symbool dat de essentie, de karakters, de thema's en de blijvende erfenis ervan binnen zowel de literatuur als de cultuur samenvat.