Hier is een overzicht van hoe dit thema zich ontvouwt:
* De illusie van ontsnappen: Peyton Farquhar, de hoofdpersoon, wil wanhopig aan zijn naderende executie ontsnappen. Zijn levendige fantasie stelt hem in staat een fantastische ontsnappingssequentie te bedenken, compleet met de sensaties van een gewaagde duik, een verraderlijke reis door het bos en een vreugdevolle hereniging met zijn familie. Deze verzonnen realiteit biedt hem een tijdelijk uitstel van de hardheid van zijn situatie.
* Het contrast tussen realiteit en verbeelding: Bierce gebruikt sterke contrasten om de ongelijkheid tussen Farquhars denkbeeldige ontsnapping en de brute realiteit van zijn executie te benadrukken. De levendige beschrijvingen van zijn reis door het bos worden afgewisseld met de huiveringwekkende details van zijn naderende ophanging.
* De finaliteit van de dood: Het abrupte einde van het verhaal, waarin wordt onthuld dat de ontsnapping van Farquhar slechts een waanidee is, onderstreept de onherroepelijkheid van de dood. De laatste zin, 'Peyton Farquhar was dood; zijn lichaam, met een gebroken nek, zachtjes aan het hout boven de Owl Creek Bridge gezwaaid', fungeert als een wrede herinnering aan de beperkingen van de menselijke wil en de macht van het lot.
Naast dit centrale thema onderzoekt 'An Occurrence at Owl Creek Bridge' ook thema's als oorlog, gerechtigheid en de psychologische effecten van angst en wanhoop . Uiteindelijk dient het verhaal als een krachtige reflectie op het menselijk vermogen tot zowel hoop als wanhoop, en herinnert het ons eraan dat zelfs bij overweldigende tegenslagen de geest troost kan vinden in illusies.