Het Bureau of Labor Statistics toont aan dat 16.200 choreografen in de VS in dienst waren in 2008. Van Broadway tot films, tv-shows tot kleine gemeenschapsdansrecitals, de choreograaf voor dansnummers is de sleutel. De choreograaf werkt nauw samen met regisseurs, muziekdirecteurs en producenten om de beste resultaten in het algehele samengestelde te bereiken. Het kan een gruwelijke job zijn, en omvat niet alleen dansvaardigheid, maar ook de capaciteit om met mensen te werken die een breed scala aan personages en talenten hebben, terwijl vloeiend een muzikaliteitssens geïntegreerd wordt om het gevoel, verhaal en de essentie van een nummer te communiceren.
Elke choreograaf heeft uitgebreide danstraining, talent, mensenkennis en communicatievaardigheden nodig. Hoewel niet tastbaar, zijn twee sleutelhulpmiddelen om in choreografie te gaan: muzikaliteit en verbeelding. Of iemand nu een dans ontwerpt voor een collegeconcert of een thuisfront recital, ze zal blootstelling nodig hebben aan tal van muziekgenres en een brede reeks vaardigheden – van hulp in de planningsfasen tot het zorgen dat elke danser zijn deel goed doet. De choreograaf combineert al deze tools om de algehele prestatie te visualiseren en elke dans op te breken in benodigde stappen en sequenties.
De locatie waar een choreograaf werkt zal de tools bepalen die relevant zijn voor elke prestatie of evenement. Locaties variëren van tv-studio's, theaterpodia, filmsets, ijsbanen, sporthallen, gemeenschapscentra, gemeentehuizen, een banketzaal in een restaurant, of een dansstudio. Elk van deze zal een aanpassing van de choreograaf vereisen. De tools waarmee een choreograaf te werken krijgt variëren ook, maar omvatten typisch het script van een toneelstuk, show of film, om te coördineren met de muzikale en toneelregisseur. De decors en verlichting worden tools om mee te werken of omheen te werken. Entrees en exits, gordijnen, schermen en dergelijke stellen ook grenzen of bieden nieuwe mogelijkheden.
Een duidelijk hulpmiddel dat een choreograaf nodig kan hebben is muziek – live of opgenomen. Een dansstudio heeft misschien een piano (met iemand die het kan bespelen) of simpelweg een tape of cd-speler. Maar grotere optredens hebben vaak orkesten, bands en solisten. Bladmuziek kan gewenst zijn. Dit zijn de muzikale tools waar choreografen mee werken. Soms zal een groep drummers het ritme houden voor repetities maar wanneer de dansers naar het podium gaan, voegen extra muzikanten zich toe. De choreograaf moet weten hoeveel muzikanten betrokken zijn, waar ze staan, wie verantwoordelijk is voor het bedienen van geluidsapparatuur enz. Sommige choreografie omvat helemaal geen muziek, en de cruciale tools zijn simpelweg de geest van de choreograaf en de ruimte om te creëren.
Naast de standaard danskleding zoals collants, trainingspakken, leotards en dansschoenen, zullen sommige choreografen hun eigen metronomen, stophorloges, timers en requisites hebben. In grote theaterproducties waar requisiethuizen alles leveren, is dit geen kwestie, maar kan gewenst zijn voor het spelen en experimenteren tijdens repetities voor kleinstadproducties of dansstudiorecitals. Schema's, tekenborden, boeken en DVD's over dans zijn ook nuttige tools.