Het primaire medium van dans is het bewegende menselijke lichaam. In tegenstelling tot schilderkunst (pigment op doek) of muziek (georganiseerde klank), gebruikt dans de danser's eigen fysieke instrument — spieren, botten, adem, gebaar en gezichtsuitdrukking — om emotie, narratieve en abstracte ideeën te communiceren in tijd en ruimte.
Dit belichaamde medium maakt dans uniek onmiddellijk: de kunstenaar is het kunstwerk in het moment van uitvoering.