Puerto Ricaanse danscultuur is een gesprek tussen Afrikaanse, Spaanse en Taíno-wortels – uitgevoerd in gemeenschapscentra, clubs, festivals en woonkamers. Zeven vormen domineren het geluidsspectrum.
Cubaanse son + NY jazz + Puerto Ricaanse innovatie. Snel, ingewikkeld, wereldwijd dominant. On2 (NY stijl) is het eiland's handtekening.
Dominicaanse buurman, volledig geadopteerd. Tweestap simpliciteit, drijvende tempo. De feeststarter.
Dominicaanse oorsprong, langzamer, romantisch, gitaargedreven. Eens gestigmatiseerd als "muziek van de armen" – nu wereldwijd fenomeen.
Uniek Puerto Ricaans. "De gezongen krant." Call-and-response, pandereta (handtrommel), narratieve teksten – gemeenschapsnieuws, satire, protest. Levendig, participatief.
Diep Puerto Ricaans. Afrikaanse wortels. Vat trommels (barriles), maracas, danser-trommelaar dialoog – de trommelaar volgt de dansersimprovisaties. Ancestrale conversatie.
Cubaanse oorsprong, balroomverfijnd. Scherp, gesyncopeerd, speels. Sociaal en competitief.
Cubaanse big-band voorganger van salsa. Gesyncopeerd, koperrijk, snel. Palladium-era NYC maakte het legendarisch.
Alle zeven delen: ritme als verhaallijn, lichaam als instrument, gemeenschap als context. Je dans ze niet alleen. Je participeert in ze.