"Kokoro" (心) – Japans voor "hart," "geest," "geest," of "ziel" – is een van Rin Kagamine's meest geliefde Vocaloid-nummers (muziek/tekst door Travolta-P, 2009). De betekenis is open, maar kernthema's resoneren universeel:
De protagonist staat voor een "eindeloze muur" en "koude pijnlijke wind" – overweldigende obstakels. De oplossing is niet extern; het is het oproepen van kokoro: de moed om door te gaan ondanks angst.
"Even in the dark night, there's a light somewhere." Het nummer insisteert dat bronnen van hoop bestaan – je moet blijven bewegen naar ze toe.
Berg beklimmen, stormzee oversteken, ijzige winden uitharderen = persoonlijke groeistrijd. Elke couplet verergerpt het terrein; de refrein hercentreert op kokoro als de motor.
"Even if I'm alone, I'm not alone" – gedeelde menselijke ervaring creëert onzichtbare solidairiteit. Jouw strijd weerspiegelt anderen; de hunzigen weerspiegelt de jouwe.
"Kokoro" duurt omdat het geen makkelijke antwoorden biedt – het biedt een woord voor het ding dat je doorgaat. Dat woord is kokoro.