Luigi Galvani (1737–1798) werd beroemd voor het demonstreren van "dier-elektriciteit" — de fysiologische rol van elektriciteit in zenuw- en spierfunctie.
Gedissecte kikkerpoot + twee verschillende metalen (koper/ijzer) aanraak zenuw en spier → convulsieve contractie. Galvani concludeerde dat de kikker zijn eigen elektriciteit genereerde ("dier-elektriciteit"), verschillend van statische elektriciteit of bliksem.
Hoewel zijn "vitale vloeistof"-theorie was vervangen, bewijste Galvani dat biologische elektriciteit bestaat — een hoeksteen van neurowetenschap en moderne geneeskunde.