Ballet ontstond in de koninklijke hoven van Italië in de 15e eeuw, maar verplaatste zich snel naar Frankrijk, Rusland, Denemarken en Engeland, en in de 20e eeuw over de hele wereld. Hoewel klassiek ballet een relatief recente toevoeging is aan de Verenigde Staten, stellen Amerikaanse balletcompagnieën en dansers vaak een internationale benchmark voor authenticiteit en heldere, precise techniek.
Hoewel balletcompagnieën de Verenigde Staten eerder hadden getourd, werd ballet wijd populair in de vroege 20e eeuw toen de Ballet Russes verschillende wereldtours ondernam. Amerikaanse publiek viel in liefde met deze weelderige producties met uitstekend getrainde dansers, sierte kostuums en decors, en innovatieve klassieke en neoclassieke muziek. Meisjes landelijk strömden naar dansscholen in de hoop zo'n niveau van technische kunstzinnigheid te bereiken.
"De Notenkraker" is een geliefde feesttraditie en misschien wel het meest bekende ballet. "De Notenkraker" werd voor het eerst in de Verenigde Staten uitgevoerd in 1944 door de San Francisco Ballet, ook Amerika's eerste klassieke balletcompagnie. Hoewel oorspronkelijk een geïmporteerd ballet gezet in Europa, bestaan er veel regionale versies in de Verenigde Staten met een veranderde achtergrondverhaal en setting, met het ballet plaatsvindend in de Verenigde Staten. De huidige vernieuwde "Notenkraker" gepresenteerd door de San Francisco Ballet speelt in San Francisco, op de Wereldtentoonstelling van 1915. "The Jazz Nutcracker," met de originele Tchaikovsky score gerangschikt door Duke Ellington, is een duidelijk geamerikaniseerde versie.
Terwijl aan de Westkust de San Francisco Ballet het publiek verblijdde met balletvoorstellingen, ging George Balanchine erop uit om wat uiteindelijk het New York City Ballet werd in 1948 te stichten en creëerde choreografie die de basis werd voor de neoclassieke stijl. Balanchine opende een strenge school die zijn eisende techniek leerde. Hij koos en trainde zijn dansers persoonlijk om zijn nieuwe balletten uit te voeren, die cues namen van klassieke techniek, maar esthetiek en choreografische invloeden van moderne dans en ritmische inspiratie van neoclassieke muziek hadden. Hij collaboreerde met kunstenaars als componist Igor Stravinsky en kostuumontwerper Barbara Karinska, die met hem en zijn dansers werkten om een unieke sensorische ervaring voor het moderne balletpubliek te ontwikkelen.
Balanchine ontwikkelde een techniek en stijl geworteld in de klassieke traditie, maar genoot ervan om balletten te creëren die een specifieke esthetiek vereisten die sterk afweek van de klassieke of romantische "verhaal" balletten. Hoewel hij favorieten herschuf als "Swan Lake," "The Nutcracker" en "The Sleeping Beauty," hadden veel van zijn stukken geen narratief en werden uitgevoerd in oefenkleding tegen een minimalistische achtergrond, uitsluitend vertrouwend op de choreografie en muziek om het belang van de kijker te winnen.
Vandaag de dag vinden dansers getraind in de VS banen in balletcompagnieën over de hele wereld, en Amerikaanse balletchoreografie wordt uitgevoerd door veel compagnieën buiten de Verenigde Staten. De training van balletdansers vandaag vereist veelzijdigheid en atletisme die dansers in staat stelt om zich aan te passen aan en diverse klassieke stijlen uit te voeren, en dansers getraind in buitenlandse landen vullen ook de rijen van Amerikaanse compagnieën.