Aan het einde van het stuk vlucht Abigail Williams uit Salem met haar oom, Dominee Parris, naar verluidt aan boord van een schip naar Barbados.
Naarmate de processen ontravelen en haar fraude blootligt (Maria Warrens herroeping, Proctors bekentenis), instort Abigail's geloofwaardigheid. Geconfronteerd met gemeenschapswoede en potentiële juridische gevolgen voor mijned en de door haar veroorzaakte doden, steelt ze Parris' spaargeld en ontvlucht. Haar vertrek markeert het einde van de hysterie—zonder haar beschuldigingen verliest het hof momentum.
Miller impliceert dat Abigail prostitute wordt in Boston (per historisch gerucht), maar het stuk bevestigt alleen haar vlucht. Ze overleeft, ongestraft door de wet—een scherpe contrast met de onschuldigen die ze vernietigde.