De geschiedenis van het flamencokostuum is nauw verbonden met de geschiedenis van de dans zelf. De flamencodans is onderdeel van de Spaanse cultuur, in het bijzonder Andalusië, en heeft een multiculturele oorsprong, wat weerspiegeld wordt in de kostuums.
Volgens het Paco Peña Flamenco Dance Company, draagt een mannelijke flamencodanser strakke zwarte broeken met een hemd en korte jas of vest, terwijl de vrouwelijke danser een lange rok draagt met veel lagen gekleurde kraagjes.
In de 16e eeuw beïnvloedden zigeuners, Moren, Joden en inheemse Andalusiërs de creatie van wat vandaag als flamenco bekend is, volgens de Classic Guitar Midi's website.
Op dat moment was de muziek en dans een vorm van expressie voor de armen en onderdrukten, niet direct gelinkt aan de hedendaagse flamencokostuums. Flamenco werd een uitvoerende kunst alleen in de tweede helft van de 19e eeuw, toen het gebruik van kleurrijke traditionele kostuums ook aandacht kreeg.
De April Fair van Sevilla ("Feria de Abril"), die begon als een agrarische markt in 1847, had een belangrijke rol in het verbinden van flamencomuziek met het daadwerkelijke flamencojurk.
Volgens Iberia Ole Library, gingen de vrouwen van de veehandelaren, die vaak zigeuners of boeren waren, naar de markt in hun kleurrijke en goedkope jurken met twee of drie kraagjes. De oorspronkelijke "gitaar" vorm van de jurk verbeterde de lichaamsvormen, terwijl het de gebreken maskerde.
Met de tijd werd het dragen van kleurrijke, sexy jurken om de April Fair te bezoeken, waar constant flamencomuziek gespeeld werd, een mode die door de hogere klassen gekopieerd werd.
Volgens Iberia Ole Library, markeerde Sevilla's grote Ibero-Amerikaanse Tentoonstelling van 1929 de vestiging van het "Flamencojurk" als een noodzakelijk artikel voor het bezoeken van de jaarlijkse April Fair.
Met het einde van de Spaanse Burgeroorlog in vroege 1940, begonnen vrouwen hun vreugde te reflecteren door de versieringen van hun gekraagde jurken. Volgens Iberia Ole Library, werd het outfit toen aangevuld met bloemen en decoratieve kammen in het haar en armbanden.
Tijdens de jaren 50 werd de jurk korter en kreeg gestikte kant of riemen, wat dansen of paardrijden makkelijker maakte. De schoeisel, nu zichtbaar, werd ook een belangrijk deel van het kostuum.
De jurk werd gekort tot knie- of half-knie niveau tijdens de jaren 60, volgens Iberia Ole Library. Geborduurd stof begon gebruikt te worden. In de jaren 70 gingen de jurken terug naar enkelniveau en kregen nog meer kleurrijke patronen.
Sinds de jaren 90 heeft de jurk begonnen het oorspronkelijke volume te verliezen. De taille werd verlaagd om de silhouet nog meer te markeren, als een terugkeer naar de oorsprong.
Vrouwen dragen ook een gefranste schaal gevouwen in een V-patroon die vaak om de taille geplaatst wordt. Hoog versierde waaier worden ook tijdens de dans gebruikt, volgens het Paco Peña Flamenco Dance Company.
Het traditionele flamencokostuum voor mannen is meer auster in vergelijking met dat van de vrouwen. Het omvat strakzittende zwarte broek en hemd, wat vergezeld kan worden door een vest of een korte jas, wat waarschijnlijk weerspiegelt hoe mannen gekleed waren om de April Fair te bezoeken. Cordobese platte hoeden zijn ook deel van het outfit, volgens de Destination 360 website.