Arts >> Kunst en entertainment >  >> Dans >> Overige dans

Geschiedenis van de Parasol Dans

Dans heeft een langdurige geschiedenis in de Japanse cultuur. De wortels strekken diep in het Shintoïsme, maar het vertakt zich in verschillende verschillende vormen. Parasol dansen is één vorm van Japanse dans, die een historische plaats heeft binnen de geisha-scène alsmede bepaalde typen Japans theater.

De Dans

De dans omvat een Japanse parasol, en dansers dragen levendig gekleurde kimono's en houten schoenen. Meisjes bewegen in schuifelende stappen naar een Mikado lied (één in 4/4 maat). Tellen tijdens de dans wordt over het algemeen gedaan in tweeën voor één maat en in vieren voor twee maten. Een parasol danser kan alleen dansen of in een groep van vier. De dans begint met de parasol geopend en boven het hoofd gehouden, met de handen van de danser op borsthoogte. Naarmate de dans vordert, wordt de parasol bewogen.

Mythologie van Japanse Dans

Japanse dans in het algemeen heeft zijn wortels in het Shintoïsme. De eerste Japanse dans was verbonden met de legende van Amaterasu Omikami, de zonnegodin die gezegd wordt de voorvader van het Keizerlijke gezin te zijn. Amaterasu's broer, Susanoo, verwoestte haar tuin. In wanhoop, sloot Amaterasu zich in een grot, werpend een koude duisternis over de hele wereld. Uiteindelijk besloot Amenouzume no Mikoto, de godin van de dageraad, een dans uit te voeren voor de rotsgrot waar Amaterasu zich verhulde. De dans was zo absurd dat de andere goden niet konden stoppen met lachen, waardoor Amaterasu door haar nieuwsgierigheid naar buiten getrokken werd.

De Geisha

Historici schrijven de parasol dans vaak toe aan vroege Japanse vrouwelijke entertainers, of geisha. De term "geisha" wordt vaak misbruikt in de Westerse cultuur. Vrouwelijke geisha werkten oorspronkelijk in Japanse "plezierkwartieren," maar hun rol was notable anders dan die van de prostituties die in hetzelfde kwartier werkten. De geisha waren niet primair bedoeld om fysieke begeerten te bevredigen. In plaats daarvan waren ze uitvoerende kunstenaars, wier aantrekkingskracht bestond door hun kunstvorm. Veel geisha voerden de parasol dans uit als een sensuele daad voor welgestelde mannen.

Noh Theater

Noh, of nogaku drama, is een van de oudste vormen van Japans theater. Traditionele stukken presenteren oude verhalen over het bovennatuurlijke of de alledaagse wereld, en kunnen of drama-gebaseerd of dans-gebaseerd zijn. Dansstukken, of furyu no, richten zich op esthetiek boven plotvoortgang. Hoewel deze dansstukken doorgaans geen parasol dans omvatten, hebben ze een verbinding met een andere tak van Japans theater: kabuki.

Kabuki Theater

Terwijl nohtheater doorgaans een volledig mannelijke cast betrof, begon kabukitheater oorspronkelijk als een vrouwelijke vorm van entertainment. Vrouwelijke entertainers zouden zowel mannelijke als vrouwelijke personages spelen in stukken over het alledaagse leven. Kabukistukken waren meer vergelijkbaar met de dansstukken van nohtheater dan de dramastukken, aangezien dansen een primair aspect was van de eerste vrouwelijke kabukishows; maar deze stukken introduceerden ook een volledig nieuwe dansstijl.

De oorspronkelijke stukken, daterend uit de 1600s, werden vaak gezien als te erotisch en sensueel, en veel van de betrokken vrouwen had connecties met prostitue. Uiteindelijk werden vrouwen geheel verboden van kabukitheater voor diverse eeuwen. Vrouwelijke rollen drukten nog steeds een vorm van sensualiteit uit, zelfs inspiratie puttend uit de bewegingen van vrouwelijke geisha. Dit is waarschijnlijk wanneer kabukitheater voor het eerst parasol dans introduceerde in zijn stukken en optredens.

Overige dans

Related Categories