Arts >> Kunst en entertainment >  >> Dans >> Overige dans

De Geschiedenis van de Japanse Waardans

De traditionele Japanse waardans wordt meestal uitgevoerd door een jonge vrouw, alleen of in een groep dansers. Het betreft het gebruik van een handwaaier als requisiet. De dansers dragen vaak helder gekleurde Japanse kimono's, en hebben gecompliceerd gegoten haar en uitgesproken make-up. Waardans omvat langzame, bewuste bewegingen, figuren en poses, die soms een verhaal vertellen.

Kenmerken

Een traditionele Japanse waaier kan gemaakt zijn van papier, veren of dun materiaal gemonteerd op laths. Vandaag de dag zijn de waaiers die in waardans gebruikt worden meestal van papier, en uitgebreid geschilderd en gevouwen. De waaiers moeten gemaakt worden met een papier draaipunt bevestiging, een mechanisme dat de danser toelaat de waaier met een enkele knip van de pols te vouwen en openen, zodat de waaier gemakkelijk gevouwen en getwirld kan worden in de bewegingen van de dans. Waardansen worden meestal begeleid door traditionele Japanse muziek.

Oorsprong

De vroegst vastgelegde waardansen in Japan vonden plaats in de 6e eeuw n.Chr., tijdens de heerschappij van Keizer Jimmu. Waardans was een dans van hoge sociale status, en werd alleen uitgevoerd aan het hof, onder aristocraten. De dans werd begeleid door traditionele Japanse muziek, en werd vaak gebruikt om een verhaal voor te stellen, aangezien veel van de gebaren symbolisch zijn. Het was populair aan het hof voor veel eeuwen en vormde een integraal onderdeel van vieringen, inclusief kroningen en huwelijksceremonies.

Tijdsbestek

De traditie van waardans voortzette zich door de imperiale linie. Traditionele waardans kan nog steeds in Japan gezien worden, hoewel het niet langer de dans van aristocraten is. Het wordt uitgevoerd met handgeschilderde waaiers, meestal van papier, tot begeleiding van live muziek, vaak met zang en het spelen van een shamisen (een driezijdig instrument). Soms wordt waardans uitgevoerd voor westers publiek met snellere en showachtigere choreografie, begeleid door opgenomen muziek, maar dit is geen traditionele waardans.

Betekenis

Waardans was oorspronkelijk een aristocratische kunstvorm, en de waaiers zelf konden gebruikt worden als indicatoren van sociale status. Het gebruik van hinoku (Japanse cypres) in de decoratie van waaiers werd gereguleerd volgens de sociale standing van de eigenaar van de waaier. Japanse ambachtslieden maakten zelfs waaiers van ivoor, parelmoer en sandelhout voor diegenen van hoge rang. Vandaag de dag vertegenwoordigen Japanse waaiers geen sociale significantie meer, maar ze zijn symbolisch van vriendschap of loyaliteit, en kunnen uitgewisseld worden als tekens van goedwillendheid.

Populaire Cultuur

Waardans vormt een sleuteldeel van voorstellingen van Japan in Westerse populaire cultuur. In 'The Mikado', een komische opera van Gilbert en Sullivan, wordt een gewesterde versie van waardans uitgevoerd door zowel de dames van het koor als de heldin. 'The Mikado' werd voor het eerst in 1885 in Londen opgevoerd, en bleek enorm populair. De 1999 Mike Leigh film 'Topsy Turvy', die het fictieve verhaal vertelt van het maken van 'The Mikado', richt meer dan één scène op het belang van de waardans in het tonen van de gewoontes van aristocratische Japanse vrouwen. 'Memoirs of a Geisha', een roman door Arthur Golden (gepubliceerd in 1997), wijst veel pagina's toe aan waardans en het belang van het meesteren van de kunst van waardans wanneer je wordt, zoals een geisha moet zijn, een werkelijk volbrachte vrouw.

Overige dans

Related Categories