Arts >> Kunst en entertainment >  >> Dans >> Overige dans

De Geschiedenis van de Marinera Dans

De Marinera is de nationale dans van Peru, of 'La Danza del Peru'. Met een elegant koppel, zwevende witte zakdoekjes, en percussieve muziek en in handen klappen, is het representatief voor een traditionele huwelijksaanzoek in de Peruaanse cultuur. Het is een grazille dans met complexe stappen, maar kan ook een sexy houding van plezier en flirten hebben.

Nationale Trots

De Marinera is populair door het hele land maar is het best bekend en uitgevoerd in Trujillo, de stad die beschouwd wordt als de hoofdstad van de Marinera. De erfgoed wordt trots beschouwd als een mengsel van zowel inheemse traditie als die van andere etniciteiten die naar Peru gekomen zijn. Musicaperuana.com zegt dat het komt van 'een oude nalatenschap die geboren is uit onze geaccepteerde wortels, Hispanisch, Indiaans en Zwart. Culturele wortels die ieder een beetje van hun bloed hebben gegeven getransformeerd in ritme en smaak.' Het stelt ook dat het een ware uiting is van 'criollisme' – een term die verwijst naar nationale trots in inheemse kunsten en literatuur.

Geschiedenis

De exacte geschiedenis van de Marinera is vaag, of zoals enjoyperu.com zegt: 'De oorsprong van de Marinera dans raakt in het doolhof der eeuwen.' Het mengt tradities van verschillende Peruaanse culturen, en experts geloven dat het wortels heeft in eerdere dansen zoals de zamacueca of mozamala. Maar veel van de Marinera is zeker moderner, aangezien Peruaanse dans alleen in groepen gedanst werd voor de aankomst van de Spanjaren in de 1500s, en mannen en vrouwen niet als koppels dansten. Het gebruik van zakdoekjes is ook een Europese invloed.

De dans was enige tijd bekend als 'De Chilene'. Maar in 1879, toen Peru in oorlog ging met Chili, kreeg de dans zijn huidige naam ter ere van de Peruaanse marine, of 'marina' in het Spaans.

Muziek

Terwijl de grazille vrouw in een lange rok en de nette man in een strohoed hun huwelijksaanzoek uitvoeren, wordt de Marinera traditioneel begeleid door een muzikale groep bestaande uit vier gitaars en een 'cajon', een percussief instrument gemaakt van een houten doos. Basoons waren oorspronkelijk geen deel van het ensemble maar worden nu algemeen gebruikt. Twee van de gitaarspelers zingen ook, en in handen klappen worden toegevoegd door zowel de zangers als het publiek. Het tempo varieert in de verschillende typen Marinera dansen, maar begint vaak langzaam en bouwt dan snelheid op.

Variaties

Er zijn drie hoofdtypen van de Marinera, gedefinieerd door de regio waar ze oorsprong vonden: De Marinera Limena, uit Lima; De Marinera Costena, uit de kustgebieden; en de Marinera Serrana, uit de berggebieden. Ze verschillen muzikaal, met mineur en majeure toonladders, en in tempo. De Costena en Limena zijn ook bekend om meer plezierig te zijn, zowel in speelse teksten als een meer flirtatiueze dans, terwijl de Serrana seriözer en romantischer is.

Populariteit

Peruanen zijn behoorlijk trots op hun nationale dans, en genieten ervan het uit te voeren en de populariteit te promoten. Dansacademies door het hele land leren het, en er zijn talloze wedstrijden en vieringen. De beroemdste is het Nationale Festival van de Marinera, elke januari in Trujillo, ook bekend als 'De Stad van de Eeuwige Lente'. Er zijn echter veel andere optredens en contests in andere steden tijdens het jaar voor de Marinera. Een voorbeeld van de dans en een deel van de documentaire 'Marinera, Passion of Peru' kan op YouTube gezien worden.

Overige dans

Related Categories